Belki başka bir hayatta, belki de bu hayatta
Tünelden Önceki Beyaz Ev serisinin son kitabı Çatı Katı nı an itibariyle bitirmiş olmanın vermiş olduğu bir mutlulukla beraber içten içe kitabın içinde yaşadığımız gerilim dolu maceranın sona ermesinden dolayı da üzüldüm.
İlk iki kitapta gelişen olaylar (…) birbirleriyle bağlantılı olarak son kitapta çözüme kavuşuyor. Komiser Emris ve ekibi, diğer yandan Atlas, Demir ve Ala üçlüsü bu kitapta mimar kızımız Ardeni aramak için yola koyulur. İstanbulda Beyaz Evde başlayan macera Fransa, İsviçre, Prag derken en sonunda yine Beyaz Evde Çatı katında son buluyor..
Kitap içerik ve dil olarak oldukça akıcı.Sayfaların arasında akarken zamanın nasıl geçtiğini gerçekten anlayamıyoruz.
Genel olarak kitabı beğendim. Sadece bazı noktaları biraz abartılı buldum. Komiser Emris ve ekibinin böylesine büyük, karmaşık ve birbiriyle bağlantılı uluslararası bir olayı çözerken ; özellikle de bazı can alıcı ve gerilimin yüksek olduğu anlarda yaptıkları hamleleri biraz basit buldum açıkçası. Kurgulanmış Türk dizisi tadında ( sahneleri) vardı biraz daha profesyonelce resmedilebilirdi diye düşünüyorum :
— spoiler—
- komiser Emrisin Demir ile birlikte bilişim firmasındaki verileri elde ettikleri bölüm
-albay Vasilkonun gemisine binişleri
- Kudretin Beyaz Evdeki sırları birkaç gün içerisinde hemen çözebilmesi…vs.
Kitabın yarım kalan gerçek bir aşk hikayesiyle tamamlanması, okuru duygusal olarak etkileyen bi son oldu ve eminimki hepimizi birazcık üzdü. Erenin yıllar sonra çocuklarıyla Beyaz Eve dönmesi ve çatı Katına çıkarak o zamanları tekrar hatırlaması hepimizi adeta onunla birlikte yıllar öncesine götürmüş gibi oldu. Etkileyiciydi..
Genel olarak bu üçlemeyi sevdim ve okurken keyif aldım. Okumak isteyenlere tavsiye ederim.
Keyifli okumalar :)
·
190 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.