“Rengin ve hareketin güzel dünyasından koparıldım.”1000k
Hayatımda okuduğum en etkileyici, en sarsıcı, en gerçek, en “derin” metinlerden biri…
De Profundis: Derinlik.
Arzunun, aşkın, sevginin, bağlılığın, zaafın, adına her ne derseniz deyin, öteki-ne dair hayranlık içeren her şeyin nasıl yıkıcı bir biçime evrilebileceğinin dünya üzerindeki en büyük kanıtı olduğunu düşündüğüm; kırgınlıklarla, hüzünle dolup taşan mektup.
Eminim bu düşüncelerim yalnızca Oscar Wilde’ı yürekten sevmemden ve ölümü için hüzünlü hissetmemden kaynaklanmıyor. Öyle ki, Wilde’ın söyleyemediklerini bile duyurdu sanki bana bu satırlar. Bununla beraber, haykırdığı isyan dolu cümlelerine rağmen, bir parçasının halen onu “güzel dünyadan koparan” en büyük zaafı için pişmanlık duy-amadığını da duydum aslında bu satırlardan: Alfred Douglas için…
Esasen, psikolojik perspektifte üzerine yorum yapılabilecek, söylenebilecek pek çok şey var belki ama bir tanım yapmaya, bir kalıba oturtmaya çekiniyorum bir şeyleri, sanki Wilde’ın anlattığı biçimde kalsın istermişim gibi. Yine de şunu söyleyebilirim: Douglas, zannediyorum ki sınırda kişilik özellikleri gösteren bir bireydi ve tam da bu dinamiği besleyen Wilde gibi biri için sınırda kişilik ile yaşamak Wilde’ın kendi ifade biçimiyle “dünyadaki cehennemin dehşeti ile tanışmak” manasına geldi.
Son olarak söylemem gerekir ki, döneminin ahlakçı, bağnaz bakış açısı karşısında mağdur edilmiş, hayatının koca iki senesini hapishanede geçirmek zorunda bırakılmış, hapishaneden çıktıktan iki sene sonra henüz 46 yaşındayken vefat etmiş ve benim nazarımda 
Dorian Gray'in Portresi gibi ölümsüz ve kelimenin tam anlamıyla mükemmel bir roman yaratmış bir sanatçı Oscar Wilde. Cenazesine yalnızca 7 kişinin katılım sağladığı bir sanatçı. Anısına derin hayranlıkla…
Dorian Gray'in Portresi gibi ölümsüz ve kelimenin tam anlamıyla mükemmel bir roman yaratmış bir sanatçı Oscar Wilde. Cenazesine yalnızca 7 kişinin katılım sağladığı bir sanatçı. Anısına derin hayranlıkla…··
410 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.