Öykü Kitabımız, yedi öyküden oluşuyor, bazıları sıkıcı, bazıları eğlenceli, bazıları düşündüren, ama hepside hayatın içinden, belkide başınıza gelen, yahut şahit olduğunuz, trajikomik, çoğuna okurken ahmak dedirten, Ahmakistan, aslında kelime anlamını saymazsak, öykülerdeki çoğu karakteri manidar olarak yansıtan, kitap ismi için iyi bir seçim olmuş kendi adıma...
İlk öykümüzü okurken, kart zampara Sadun 'a çok kızdım. Ne karışıyon Nüvit' in hayatına, her erkek çapkın olmak zorundaymış gibi. Ahmak Nüvit..
Ya Lütfü'ye ne demeli, ya o işe bulaşmayacaktın, yada sonuçlarına katlanacaksın, niye korkuyorsun anlamıyorum ki. Ama plaketleriyle gündem oln patroniçe ye ne demeli. Alkışlıyorum yazarımızı, zekice...
Ama Bünyamin her ne kadar kızsam da, pes etmemesini sevdim, sonunu daha çok sevdim...Kitap candır...
Birde Attila var 20 tlnin hesabını yaparken, cüzdanından olan, tabi haberi yok, ahmak. Ne derlerdi buna, "dimyata pirince giderken evdeki bulgurdan olmak"
Şimdide kitaba ismini veren Bilal'in öyküsü, bizimki ahmakıslatan yagmurunun altında ıslanmamak için elindekilerle binecegi minibüs, aklında kadınhaklari? Ve sonuç, kendinin de dediği gibi Ahmak Bilal.
Bu kadar yeter kalan iki öyküye de, deyinmeyeceğim. Onların tadınada okuduğunuzda varın...
·
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.