Hayatta yaşadığımız tüm mutluluklar, üzüntüler, kavgalar, tartışmalar… bunların hepsi ölüm karşısında önemsizleşir. Tek ve gerçek olan ölümdür. Hayatımızın bir gün sonuna geldiğinde İvan'ın dediği gibi "Ya gerçekten yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam, bilinçli seçtiğim yaşamım yanlışsa?" demek, bir anlığına ikinci bir şansımız olmadığının farkına varmak... Kitabı okurken bu duyguları hissettim. Tolstoy, ölümcül hastalığa yakalanan bir insanın psikolojisini çok güzel ve akıcı bir dille anlatmış. Kitabı bitirdikten sonra bir boşluğa düşüyorsunuz. Demem o ki bu kitabı gözüm kapalı öneriyorum.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.