"Bir varmış bir yokmuş, çocuğun biri bir hazine keşfetmiş. Ama bu hazine almayı bilmeyen gözleri ve tutmayı beceremeyen kolları olan çocuk için çok güzelmiş.
Bu yüzden çocuk hüzünlü birine dönüşmüş."
Antoine bir pilottur. Vatanına ve mesleğin aşık bir pilot. İkinci Dünya savaşı esnasında savaş pilotluğu yapmış ve döneminin en yaşlı pilotu olmuştur.(44 yaş) Savaşı sevmese de eşiyle huzurlu bir gelecek için çalışmak zorunda kalır. Mektuplarda eşiyle olan aşkları, sevgileri, ayrılıkları ve ne olursa olsun kopamayan ve birbirlerine ihtiyaç duyan iki aşığın uzun süreli ayrılığını okuyoruz.
Consuelo da bir sanatçıdır. Antoıne ona "Altın Kalemim" diye hitap eder ve haksız da sayılmaz. Siz de buradan anlayabilirsiniz ki bir kurgu aşkı değil gerçek aşkın büyülü kalemine şahit oluyoruz. Bunca ayrılığa rağmen devam eden evliliğin tarihi bu mektuplar...
Elimden bırakamadığım ve okurken onların acısını hissettiğim, sevgisini duyduğum bir okuma serüveni yaşadım. Uzun bir süre herkese okumasını tavsiye edeceğim bir kitap oldu. Çünkü bu çağda böyle zarif, narin, hassas bir aşka rastlamak mümkün olmayabiliyor. Bir bekleyişin aşkı!
"En büyük pişmanlığım ne biliyor musun Consuelo?
Küçük Prens'i sana ithaf etmemek."
"...Ne yapardın kendini aşka karşı savunmak durumunda kalsaydın..."
·
135 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.