Kitap zorluklar içinde yaşayan ve güçsüz kalmış bir ulusun nasıl ilmek ilmek işlenerek yükseldiğini ve günümüzde parmakla gösterilen bir ülkeye dönüştüğünü sürükleyici bir dille anlatıyor. Bu anlatım yediden yetmişe herkese hitap edebilecek yalınlıkla ve iç kıpırdatacak bir coşkuyla yapılmış. Kitapta toplumların her kesiminden insana seslenişini duymak mümkün. Köylüsünden şehirlisine, aydın kesiminden eğitimsiz kesimine, çocuğundan ebeveynine herkesi yakalayabiliyor. İnsanların iyilik, dürüstlük ve coşkunluk gibi kavramların sadece anlamlarını bilmekle yetinmeyip özümsemesi gerektiğini ve dayanışma atmosferini öğütlüyor. Eğitimin önemine defalarca vurgu yaparken başlangıç noktasının aile olduğuna da değinmeden geçmiyor. Yalnız kitapta olumsuz eleştiri yapabileceğim iki nokta var. Birincisi din kavramı. Dini değerler üzerinde fazla durulmuş ve toplumun, vatandaşın iyi değerlere sahip olması ve ilerlemenin mümkün olması için dini de olmazsa olmaz faktörlerden biri olarak göstermiş. Kişisel olarak bu noktada yazarın dinden ziyade maneviyat ve vicdan üzerinde durması daha iyi olurdu diye düşünüyorum. Evet dinin vicdan ve maneviyat üzerinde etkisi vardır, kesişimleri vardır doğru. Ama din=güçlü maneviyat denklemi doğru bir denklem değildir. İkinci nokta da kitapta anlatılan iyi ruh kötü ruh hikâyesi... Hikaye kendi başına güzel bir hikaye olmakla birlikte kitabın gerçekçi atmosferine çok uyumlu bulamadım. Daha kısa tutulsa bütünlüğü bozmazmış ama biraz uzun tutulmuş olduğunu düşünüyorum. Bu iki nokta dışında kitabı oldukça başarılı buldum ve okurken o güçlü coşkusuna kapıldım. Aklımdan çıkmayacak ve bulunduğum ortamlarda sık sık önereceğim kitaplar arasında yerini aldı bile.
·
10 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
👏👏👏
Bu güzel kitabı ben de okuyup yorumladım.
#kitapseverlertakiplesiyor
#dogavekitap #dogavekitapankara
dogavekitap.wordpress.com/2022/12/07/beya...