Acımasızlık
Cengiz Aytmatov'un yazdığı "Cengiz Han'a Küsen Bulut" adlı roman Cengiz Aytmatov'un "Gün Olur Asra Bedel" kitabında yer alması gereken ve tamamlayan bir kitaptır. Aytmatov hem başkarakterinin yaşamıyla hem de Abutalip'in yazdığı "Cengiz Han'a Küsen Bulut" efsanesinin arasında geçişler yapmıştır.
Abutalip'in olayı Stalin döneminde geçer. Abutalip Kuttubayev'in Sovyet tarafından haksız yere tutuklanmasından sonra başından geçenleri anlatır. Soru yargıcı Tansıkbayev'in yükselme hırsında Abutalip'i yakalar.
Efsane ise Sarı-Özek bozkırlarında geçer. Bir gün Cengiz Han'ın yanına bir kâhin gelir. Kâhin ona küçük bir beyaz bulutun Cengiz Han'ın başının üzerinde bulunacağını ve nereye giderse gitsin onu izleyeceğinden bahseder. Ama onu kaybederse bütün kudretinin sona ereceğini de ekler ve bulutu nasıl yitireceğini Cengiz Han'a bırakır. İlk başta Cengiz Han pek inanmaz ve tek bir amacını düşünmeye geri döner. Avrupa'yı fethetmek. Fetih sırasında kâhinin bahsettiği bulut ortaya çıkar. Tabii Cengiz Han pek dikkat etmez. Günler geçtikten sonra kâhinin söylediğinin doğru olduğunu fark eden Cengiz Han, kabaran göğsüyle fetihe devam eder. Önceki fetihler sırasında kadınlar doğum yaptığı için düşmanlar ilk çocukları ve kadınları öldürerek nüfus azalmıştır. Bu yüzden Cengiz Han katı bir kural koymuştur. Kadınların doğurmaları yasaklanmıştır. Bu zaman Yüzbaşı Erdene ile Togulan fetih sırasında bir çocukları olur. Kunan. Köle olan Altın ise bu iki aşığa ve çocuğa yardımcı olur. Cengiz Han'ın çocuktan ve Togulan'dan haberi olur ama babasının kim olduğu belli değildir. Togulan idam ettirilmeden önce Yüzbaşı Erdene itiraf ederek Togulan ve Erdene birlikte idam ettirilir. Geriye sadece Altın ve Kunan kalır. Herkes onları unutur ve geride bırakır. Fetihe devam eden Cengiz Han fark eder ki onu takip eden bulut kaybolmuştur. Küçük bulut artık görünürde yoktur. Ertesi gün, ondan sonraki gün derken on gün gözükmez. Bu yüzden Cengiz Han daha ötelere gitmek istemez ve Batı'nın fetih işini oğullarına bırakıp kendisi anavatanına dönüp orada ölür.
Kitabın sonlarına doğru bir cümle beni etkiledi:
"Yeryüzündeki bütün yaratıklar arasında Şeytan'la hemen uyuşan, anlaşan tek yaratık insan idi."
Bu cümle içime işlemiş gibi hissediyorum. Sanki doğruymuş ama doğru olmamasını istiyormuşum gibi...
Kitapta Cengiz Han'ın anlatıldığı kısımlarda kendimi silahlı atlılarının, noyanların, davul seslerinin arasında gerçekten oradaymış gibi hissettim. Yüzbaşı Ergene'nin gösterdiği cesareti, köle olan Altın'ın zor anında Kanun aç kalmasın diye mucizevi şekilde süt vermesini ve Abutalip'in tren ile evinin bulunduğu istasyondan geçerken demir parmaklıklı kompartimanından ailesini son kez görme arzusuyla yakarışını unutmayacağım.
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.