Selamlarrr
Sonat Kitap Yorumu ile geldim tekrardann :))
Sonu ile içimi acıtan bir kitaptı. Hem eser olarak hemde arkadaşımın hediyesi olduğu için ayrı bi yeri var bende.
Başkarakterimiz Hazanın annesi Hazanı küçük yaşta terk etmiştir ve babası hem anne hem baba olmak zorunda kalmıştır. Ama bir gün babasıda öldüğünde Hazan iyice kendi içine kapanmıştır.
Babasının ölümünün 1. yılında babasının arkadaşı Hazana babasının bıraktığı hediyeyi vermek için kendi restaurantına çağırıyor. Diğer başkarakterimiz Hazar ile de orada tanışacaklar.
Bazı olaylardan dolayı Hazanın güvenliği için Hazar ve çetesi Hazanın evinde kalmaya başlayacaklar. Günümüz şartlarında tabii ki böyle bir şey bence mümkün değil. Hazan hiç tanımadığı bir adamı güvenliği için kendi evine alması da ayrı bir ironi çünkü tanımadığım birinin güvenliğimi sağlamasındansa kendi güvenliğimi kendim sağlarım daha iyi bence.
Açık konuşmak gerekirse eski bir wattpat kitabı olduğu için günümüzde bakacak olursak klişelerle dolu bir kitap. Ama yazılığı dönemde okusaydım muhtemelen ender bulunan güzel kitaplardandı. Sonu üzücü bitsede çok güzel kurgulamış son olayları yazar.
Hazara kitap boyunca hiç bir şekilde ısınamamıştım. Sonunda ki o olay olmasaydı karaktere ısınamadan bitirecektim kitabı.
Hazana da bazı yerlerde çok sinir oldum. Ama bunlara rağmen bu ikilinin buruk sonlu hikayesini çok sevdim.
Şans vermek isteyen okuyabilir :)
Puanım 3/5
Alıntılar:
"Bacaklarımı yere doğru uzatacağım, ayaklarım yerle buluştuğunda gitme tamam mı? Ayakta durmam ayakta olduğum anlamına gelmiyor."
"Onlar içindeki boşluğu dolduran fiziksel ilgiyi aşk sanıyor."
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.