İlksöz: Sevdiğini kaybetmek zor.
Genç bir delikanlı, kendi ekmeğini çıkarmak için ailesinden ve evinden uzaklara düşmüştür. İzlanda'nın soğuk ve hırçın denizlerinde balıkçılık yapanların yanında kendine bir iş bulmuştur. O balıkçılardan biri Bardur ile hem denizlerde av sırasında hem de av dışında karada sıkı bir dostluk kurmuş, birlikte yaşar olmuş, bir bakıma onu babası gibi görmüştür. Yine denize açıldıkları bir gün büyük bir fırtınayla karşılaşırlar. Büyük dalgalar sandallardaki balıkçıları ölümle yüzyüze getirir. Maalesef bu karşılaşmada ölüme yenik düşer Bardur. Onun ölümü delikanlıyı etkiler, ne yapacağını bilemez. Evde birlikteyken Bardur'un sürekli okuduğu kitabı hatırlar ve onu ödünç alınan sahibine geri götürmeye karar verir. Balıkçı kasabasından ayrılıp dağın ardındaki kasabaya ulaşması gerekir. Bu zor kış şartlarında yapılacak yolculuk ölümle burun buruna gelmek demektir. Belki de delikanlı o çok sevdiği Bardur'a yeniden ulaşmanın yolunu kendince böyle bulmuştur. Bu çıktığı yol onu ölüme ve Bardur'a mı ulaştıracaktır yoksa kasabaya ulaşıp onu bekleyen yeni bir hayata mı kavuşturacaktır.
Konusundan ve farklı bir edebiyat olmasından dolayı büyük bir merakla okumaya başladığım, konuyu beğenmeme rağmen bir türlü delikanlının içinde bulunduğu durumların tam olarak aktarılamadığını görünce beklentimin karşılanmadığı bir okuma oldu maalesef. Delikanlının duygu dalgalanmaları, hisleri maalesef iyi yansıtılamamış geldi sanki. #korsaniledünyaturu Ekim ayı kitabı İzlanda Edebiyatı örneğiydi. Kitapla. Sağlıcakla.
.
Sonsöz:
Gözyaşlarını uç uca ekleyip ışıltılı bir halat haline getirerek karanlık derinliklere sarkıtmak, yaşaması gerekirken ölüp gitmişleri yukarı çekmek mümkün değil.
·
83 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
