Herkese merhaba. Zülfü Livaneli tarafından yazılmış olan Mutluluk kitabı 2002 yılında yayınlanmış, birçok dile çevrilmiş ve çesitli ödüller almıştır.
Romanda üç karakterin öne çıkarıldığını görüyoruz. Bunlar Meryem, İrfan Kurudal ve Cemal. Bu karakterlerin ortak özellikleri ise bir arayış yani mutluluk peşinde olmaları ve bu amaçlarına ulaşabilmek için mücadele etmeleri olduğunu söyleyebiliriz.
Yazarın roman içerisinde; Hizbullah sorunu, açlık grevleri, Türk milliyetçiliği, Kürt milliyetçiliği, terör faaliyetleri, Sünni-Alevi sorunu, ensest ilişkiler, tecavüz, şiddet, din sömürüsü gibi birçok siyasi ve toplumsal konuya değinmesi ve bu kadar önemli ve derinliği olan konuların bir roman içerisinde verilmesi benim için romanın derinlikten yoksun olmasına sebep olduğunu aynı zamanda romanın sanatsal değerini azalttığını düşünüyorum. Özellikle kadının toplumdaki yeri, kadının hayattaki tek amacının erkeğe hizmet etmek olması ve günahkar bir varlık olarak görülmesi bununla birlikte erkek üzerinde de kurulan baskılar, cinsiyet rolleri konusundaki bölümler üzerinde daha yoğun bir roman yazılmış olsaydı çok daha nitelikli bir eser olurdu diye düşünüyorum.
Romanda kusurlu bulduğum bir diğer kısım ise bir bölüm insanın düşüncesini tüm Türkiye' nin düşüncesiymiş gibi gösterilmesi. Ben genellemelerle kurulmuş iddiaları ve bu iddiaların edebi eserlere yansıtılmasını hoş bulmuyorum. Bilemiyorum siz neler düşünüyorsunuz?
Herkese iyi okumalar.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.