“ Eğer bir gün yaşamaktan sıkılırsan gökyüzüne bak ve sor kendi kendine: yeryüzünde parlamak varken gökyüzüne taşınmaya değer mi?”
Kendini tıkır tıkır okutan asla sıkmayan be her bölümünde bamabaşka şeyler hissettiren bir gençlik kitabı düşünün. Şimdide o kitabı görmek için fotoğrafa bakın.
Güneşi söndürmem gerek, benim Emre Gül kalemimden okuduğum ilk kitap. Çok sevdim sevdiğim yerleri not edip edip okuyorum bir gençlik kitabında aradığımız herşeyi bize sunuyor kitap. Öncelikle rengarenk karakterleri var. Göktuy, umut, kerem, akın… hepsinin kendine ayrı ayrı has özellikleri var ve diyaloglarını okurken ben cidden çok eğleniyorum en sevdiğim göktuğ kuşum kesinlikle, çok tatlı karakter.
Ayrıca kitabın tasarımınıda çok beğeniyorum ben, Işıl Işıl yapmışlar, mis gibi olmuş. Yazım dilide sıkmıyor asla. Bir başlasanız 1 güne biter.
Onun dışında içerikten spoiler vermeden bahsetmek isterim. Kitapta o kadar fazla olay oluyor ki kardeş bi dur da az soluklanalım diyorsunuz.
Bir hız trenine binmişsiniz gibi, şıp diye bitiyor ve gerçekten o hız trenindeymiş gibi pıtır pıtır artırıyor kalbinizi. Kitaptan keremsu’ya aşık ama dağılmış bir şekilde çıkıyorsunuz. Şşt finale gidiyoruz ama final fena!
Uzun lafın kısası okumayan hemen okusun isterim. Güneşiniz hep şıkır şıkır parlasın, hiç sönmesin. Sizi seviyorum.
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.