Ölüm bir kaçış değildir..
Kitabın içeriği hakkında yorumlamalarda bulunmadan önce kitabın süreci hakkında yorumlarda bulunmak isterim. Kitap, sorgulatan mesajlar içermesine rağmen oldukça akıcı bir anlatıma sahip. Bununla birlikte yazarın, kendi özgeçmişinden de oldukça etkilenmiş görünüyor. Kitabın birçok bölümünde yazarın kendisinin de benzer yaşam süreçlerinden geçmiş olduğunu oldukça hissettim.
Kitaba gelecek olursak, Veronika adlı genç ve güzel bir kız, yaşamın tekdüzeliğinden ve sıkıcılığından bunalarak dört kutu hap içip, intihar etmeye yani yaşamını sonlandırmaya karar verir.
İntihar girişiminde bulunurken aslında somut bir neden olmaması bence var olan tehlikeyi artırır çünkü para sıkıntısı, ailevi problemler vb. somut sorunlar bulunsa bir şekilde halledilebilir gibi görünürdü ancak yaşamın tekdüzeliği nasıl halledilebilir?
İntihar girişimi başarısız olur ve kısa bir süre yoğun bakımda takip edilir. Genç kızın genel vaziyeti kontrol altına alınınca psikiyatri servisinde takip edilmeye başlanır. Psikiyatri servisinde bulunan diğer hastalar ise, genç kızın yakında “öleceği” bilgisi ile donatılmıştır. Genç kızın durumu hakkında, diğer hastaların bilgisinin olması hasta mahremiyetini sorgulatır hale getirmektedir. Burası psikiyatri hastanesi olduğu ve zaten içinde de delilerin (!) bulunduğu için “insan hakları” kolaylıkla ihmal edilebilir diye düşünülmektedir.
Zira Doç. Dr. Fatih Artvinli’nin de aktardığı gibi Avrupa’da “İnsan, hayvan ve akıldan ibarettir. Eğer insanda akıl yoksa o kişi, hayvana denktir” yaklaşımı da gözler önüne serilmiş olabilir.
Genç kız kendisine gelip kafasını toplayınca kendisine de kısa süre sonra öleceği bilgisi aktarılır. Bu genç kız için korkulacak bir durum değildir çünkü kendisi de ölmek istemektedir.
Genç kız içeride çeşitli diğer “hasta” kişiler ile tanışır. Hem genç kız hem de diğer kişiler bu tanışmalardan ötürü çok korkar çünkü buradaki insanlar sürekli değişmektedir. Kimileri taburcu edilirken, kimileri de ölmektedir. Varlık yerini yokluğa kaptırmaktadır. Yerlerine sürekli birileri gelmektedir. Eğer birbirleri ile bağ kurmaya başlarlarsa hayata tutunacaklardır. Hayata tutunmak ise yaşama sevincini ve ölüm korkusunu beraberinde getirecektir. Oysa hepsi yaşamdan kopmayı planlayan ya da kopan kişilerdir. İyileşmek kendileri için asıl tehlikedir. İyileşmek, hayatta kalmak demektir.
Genç kızın sağlık durumu ise aslında bir deneyden ibarettir. Dr. İgor etik olmayan ve rızasız bir biçimde genç kız üzerinde çeşitli yapay kalp krizi gibi etkiler yaratan ilaçlar denemektedir. Genç kıza kısa süre içinde öleceğini söylemektedir. Aslında kızda “Madem öleceğim, son günlerimi istediğim gibi geçireyim” düşüncesini aşılamaya çalışmaktadır. Bu düşünce çok tehlikeli olduğu, içinde acıyı barındırdığı gibi aynı zamanda “Şu an”ı istediği gibi yaşama hakkını da vermektedir
Kitabın vermek istediği ana mesaj ile de söylemek istediğim son sözüm ise şudur: Bu yaşamda geçici ve süreli olduğumuzun farkına vararak, bugünleri son günümüz gibi yaşayabilmemiz dileğiyle.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.