Küçük Ağaç'ın Eğitimi
Bir Çeroki Kızılderilisidir Küçük Ağaç. Beş yaşında annesi ölür. Babası daha önce ölmüştür, dört yaşındayken. Büyükbaba ve büyükannesinin yanında dağlarda büyür. Dağlardaki ilk gecesini şöyle anlatır: "Birden annemi ve bulunduğum yerin yabancılığını düşünmeye başla- dım. Bir el başımı okşadı. Yanıma yere oturan Büyükanne'ydi bu; etek- leri etrafına yayılmıştı, örgülü saçları omuzlarına ve kucağına yumuşak bir şekilde iniyordu. Büyükanne de pencereden dışarıya bakar ve yavaş, yumuşak bir sesle şarkı söylemeye başlar. Çok hoş bir Kızılderili şarkısıdır bu. Orman, koru rüzgârı ve dağ babanın Küçük Ağaç'a aramıza hoş geldin demesini anlatan. Su kaynağı, karatavuk ve karganın da katıldığı şarkı. Küçük Ağaç yüreklidir. / Ve onun gücü inceliğindedir./ Ve Küçük Ağaç asla yalnız kalmayacak sözleriyle biter. Ufaklık mutludur. Küçük Ağaç'ın ben olduğumu biliyordum ve onların beni sevip istemelerinden dolay! mutluydum. uyudum ve ağlamadım."
Bu ilk bölüm nasıl bir kitapta ilerlediğini anlatır okura. Yüreği olan bir kitaptır bu. "Çerokiler için" ithafıyla başlaması da bunu gösterir zaten. Egemenlik ve güç tutkusu peşinde koşan Beyaz Adam'ın yayılmacı emelleri sonucu acımasızca yok edilen bir ırka ithaf edilen bu kitap, kendini dünyanın efendisi sanan Beyaz Adam'a bir cevaptır aynı zaman- da. Varoluş sorunuyla bağlantılı bu cevap, "umursayan" ve yaşamın bütünselliğini savunan bir kültürün mesajıdır. "Kendimizi başka canlıların hükümdarı ya da sömürücüsü alarak görmüyoruz. Kültürümüz hiç bir zaman özdeksel gelişime ve özdeksel zevke önem vermedi, kendimizi hep yaradılışın bir parçası olarak gördük. Bizim amacımız barışı, uyumu ve yeryüzünün tüm canlıları ile dengede yaşamayı aramaktır."
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.