Hz. Aişe'nin hayatı muazzam. İlim deryası mübarek annemiz. Ne desem bilemedim diye düşünürken aklıma şu mütevazi sözünün gelmesi peki;
"Keşke şu yeryüzündeki bitkilerden bir bitki olsaydım da kimse beni anmasaydı." Ardından o kadar hadis,tefsir,fıkıh... ve daha birçok alana yönelik bıraktığı yüklü mirası dahil göz ardı edip böyle bir söz söylemesi...
Peki ya edebi..? Hangimiz gözleri âmâ bir kimseden haya ederiz...
Efendimizin (sav) en sevdiği kişi oluşu.Ben öyle inanıyorum ki Efendimizin (sav)'in muhabbet yönünde en çok lezzet aldığı kişiydi ki şu sözü çok manidar değil mi..
"Aişe'nin kadınlara üstünlüğü,tirit yemeğinin diğer yemeklere olan üstünlüğü gibidir."
Her noktasına vuruldum,her noktasın hayran kaldım.. sanırım kitabı baştan başlayıp buraya yazsam daha kolay olacak heybeme dolan hislerimi ifade etmekten.