Gönderi

kayaların ruhu var
soğuk bi haziran gecesi ısınmadı kalbim mevsimler gibi hak etmiyorum belki ne kan ne bağ kelebekleri zihnim algılayamıyor olan bitenleri sahi ne zaman hissettim ki içimin kelebeklendiğini halimden buruk izliyorum bitenleri bir gün kenetlenirim belki gökyüzünde bi mevki son yolculuk zor belli ki tuzlu deniz, kayalara bırakıyor kendini kayaların ruhu var boğucu bir sonbahar ruhum direniyor inceden kendini bu hiçliğe vermeden belki hepsi bir rüya peki, nasıl dinecek bu fırtına yeterince sessiz çığlıktan sonra zihnimi dinlendirmem gerek bir süre... kaybolmuş çocukluğum bağırıyor bir sürem bir bilinmezlik ediyor beni tuzağa düşürüyor "kimse seni özlemeyecek" bu karanlık beni tüketiyor ve tek hissettiğim acı
·
39 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.