O zaman dilimlerinde, çirkinlikleri bile güzel gelirken gerçeği gördükten sonra güzellikleri bile çirkin geliyor, ne tuhaf.
İnsan, ‘Sevmenin o müthiş kudretinin ve insana bıraktığı o derin kuvvetin’ farkında değil azizim. Kırıp dökmeyi, incitmeyi marifet sayarak bilhassa şiddetli duyguları layıkıyla yaşamak yerine anlaşmazlık halinde fiziksel şiddete çevirerek var olma zorunluluğu sayan varlıkların pek sevebilme kabiliyetleri olduğunu sanmıyorum. İnsan sevdiğine kıyamazken onu incitmek şöyle dursun, ağzından dökülen kelimelerin dahi onu kıracağını düşünerek her kelimeyi ona güre kullanması gerekir ama sanırım günümüzde pek mümkün görünmüyor 😐🥺