Daha eşit ve saygın şartlarda, sadece kendisi için değil, herkesin yaşaması gerektiğini düşünen..Bunu yazılarında, korkusuzca dile getirdiği için, gerek öğrenim hayatında gerekse iş hayatında zorluklar içinde yaşayan...
Sırf dönemin siyasal iktidarları gibi düşünmüyor diye birçok defa hapse düşen..
Arkadaşları, yazar arkadaşları ve ailesiyle olan ilişkisini, aşık olmalarını, -kendisi bir şıpsevdi biri- okuyoruz, sevgili yazar "Sabahattin Ali'nin."
Doğru söyleyenin dokuz köyden kovulduğunu..1930'lar-1940'lardan bu yana bakıldığında ülkemizde aslında pek bir şeyi değişmediğini..Bir arpa boyu yol, pek gidilemediğini...Ne yazık ki bir kez daha görüp anlamamızı sağlayan..
Duygu yüklü bir kitaptı: "Yeşil Mürekkep".
Tavsiye ederim.
Son olarak ise, sizleri kitaba uygun olduğunu düşündüğüm bir şiirin bir kıtalık bölümünü ve kitaptan alıntılar ile baş başa bırakıyorum.
"Sana düşman, bana düşman,
Düşünen insana düşman,
Vatan ki bu insanların evidir,
Sevgilim onlar vatana düşman.
-Nâzım Hikmet