Atık kelimesini kullanılamayan,zararlı olan, köşeye atılan atıklar ve atık insan kavramı olarak ikiye ayırabiliriz. Boşa çıkmış, işlevsiz sistem adına değersiz kabul edilen insanlar ıskarta insanlardır.
Kitapta atık insanlar olarak mültecileri, evsizleri, göçmenleri, gettolarda yaşayan insanları sistemin onları rehabilite etmesi ya da dışlaması sebebiyle uzlaşan yeni insan türlerini ele alıyor.
Konu modernizm olunca bir şeyler üretirken fazlanın devamlı olarak atılması üzerine inşa edilen bir süreçten bahsedebiliriz. Bizler, yani modern hayatın içindeki toplumlar bu atıklar olmadan hiçbir şey üretemiyoruz.
Ne yazık ki Bauman'ın bahsettiği atık insan kavramı içinde aynı şey geçerli. Her an atık olabilme durumu modernizmin safralarının döküldüğü bu dünyada hepimiz için bir olasılık.
Sömürgeci ülkeler için yıllar önce atık insanları ıssız topraklara ihraç etme gibi bir durum söz konusu iken bugün o toprakların kendileri tarafından işgal edilmesi ve ıskartaya çıkmış olarak adlandırdıkları insanları oraya sürmeleri ile karşı karşıyayız.
Deneme türünde yazılmış olan bu kitap ıskarta konusunu hem psikolojik hem teknolojik katmanlarıyla ele almış. Kitap (son bölüm hariç) içeriğindeki akademik, ağır cümleler sebebiyle kesinlikle temiz bir hafızayla okunursa verim alınabilecek bir eser.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.