İlk cümlesiyle beni tesiri altına alan ve sonuna kadar kendine hapseden #caz ;taşra hayatından vazgeçişin ve büyük şehirde hayata tutunmanın hikayesi.
“Harlem Rönesansı" olarak tanımlanan şehir ölüm sessizliğine bürünürken elde sadece boş kafesler, gençliğin sonsuzluğuna hapsolmuş çerçeve, dondurucu sokaklar ve hiçlik kalıyor.
Puzzle gibi…
İç içe…
Vücut renginizin dipsiz kuyulara sürüklediği bu metin, çok şey vaadediyor okuruna.
Yine özel bir #selyayın seçkisi, kulağınızda caz sesleri ve Sartre’ın “İnsanın gerçekliği; varlık ile hiçliğin bir sentezidir.” sözleriyle…
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.