Bir yazar çoğu kişi için çok sıkıcı sayılabilecek otobiyografi türünde bir eseri nasıl olur da çok uzun olan ve her biri vay be dedirtecek kadar iyi cümleler kurarak gayet anlaşılır ve akıcı bir anlatımla okura sunabilir? Mungan yapıyor bunu ve hissediyorsunuz. Yaşamına giriyor, o hiç doğmamış (hep varmış gibi hissettiğine inandığım) kardeşi olup onunla birlikte yaşıyor, yas ediyor, bilgisayar alınca mutlu oluyorsunuz.
Not: Sıkıcı otobiyografilerden değil :)
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.