Ethem Baran'ın kalemi ile tanışmam #güncelikesfeteksta maratonu sayesinde oldu. Kendimi bildim bileli, edebiyatın öykü türüne biraz mesafeli olmuşumdur. Ancak, bu öykü kitabını okuduktan sonra fikrim değişti sanırım.
Yazar, öykülerinde, sıradan insanların anlatıldığı, gerçek-güncel hayattan kesitlet sunmuş biz okurlara.
Kah tebessum ettiren, kah düşündüren, kah üzen, yer yer kızdıran bir tarzda kaleme aldığı öykülerinde yazar, okurlarına her duyguyu tattırdığını düşünüyorum.
Öykülerde; baba, terzi, kuş en çok işlenen temalar olmuş.
Genel olarak sevdiğim öyküler oldu kitapta.
Döngel Dünya, "Kuşlar", "Üç İyidir" ,"Babam Terzi Ben Çocuk" ve "Yamaçta Yağmur Var" sevdiğim öyküler oldu.
Yamaçta Yağmur Var öyküsünde , kaymakamın odasında ki duvara asılı olan devlet büyüklerinin foğtorafları, masa, koltuk kaymakamın kendisi olmasına fırsat vermiyor mu acaba? diye bir paragraf vardı. Günümüze güzel bir ışık tutmuş bence.
Genel itibariyle beğendim öyküleri, heybeme doldurdum alacaklarımı. Öykü okumak isteyenlerin şans verebilecekleri bir kitap.
Keyifli okumalar.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.