“Unutmuşum,yüreği çöl olanın gözlerinde çiçek açmayacağını.”
“Acı doruğa çıkınca aklını kaybedersin. Cesaret dediğin şey,canın yanana kadar sürer.”
“Ve sen hala çocuksun,mutluluğu kursağında taşıyan. Avuçlarında hayallerini saklayan. Bir uçurtmanın peşinde koşacak kadar heyecan dolan. Hiç büyümeyen,aynadaki aklarını sayan,yarına geç kalan,dünle yarışan,herkesten saklanan,esirgenen,utanınca kızaran,korkunca kaçan bir çocuk…”
Yazarın hemen hemen bütün kitaplarını okudum. Her kitap bende çok anlamlı hisler bırakır. Kitaplarının detaylarını bile uzun zaman hafızamdan silemem. Yazdığı her cümle derinlemesine etkiler ve olay örgüsü beni büsbütün içine hapseder. Karakterlerinin güzelliği ve bütünlüğü hayal kurmama zihnimde sürekli onlarla bir bağım varmış hissi uyandırır. Ama ne olursa olsun benim favorim #yurtsuz adlı kitabı. Bu kitap yine derin anlamlar içeren her sayfası her olayı ders verir nitelikte. Farklı kültürlere sahip iki insanın yaşadıkları ve bir bütün olmaları,yazarın her iki kültürüde tam anlamıyla yaşatması ve anlatması çok etkileyiciydi. Kitap zor bir kitaptı anlam olarak,yaşananların zorluğu,psikolojik ağırlığı beni çok yordu. O yüzden çok adapte olamadım. Her anı yaşıyormuş gibi hissettirmesi bir kadın olarak sanırım ağır geldi. İlk defa bir kitabına keşke okumasaydım dedim. Anlatım tarzı,kitaplara yüklediği anlamlar,roman ama kişisel gelişim dersini de çok iyi verdiği mükemmel eserleri var. Yazarla tanışmadıysanız çok da geç kalmayın derim. KalpsizMüjde Aklanoğlu