Kaç metredir benim yokluğum?
Benden daha çok var sanmıştım.
Benim yokluğumdan dünyaya
Bir elbise çıkar sanmıştım.
Dünyanın çıplaklığına bakmaya utanmadan
Sonunda ben de alıştım.
Ah...dedim sonra,
Ah!
Her bir dizesinde ayrı ayrı duygular yaşayacağınız bir şiir kitabından bahsetmek istiyorum size.Bazı şiirleri bizi en masum olduğumuz çocukluk dönemine götürecektir. Bazıları da bir türlü adlandıramadığımız hislerimize...Kendisi şair olma hevesinde değildir, yalnızlık ve annesine duyduğu özlemle baş edebilmek için şiirler yazmıştır. Bu şiirleri yazabilmek için çok şey yaşamak gerekir ve ancak bir Didem Madak bu dizeleri yazabilirdi o kadar çektiği acıyı ah'ı böyle dile getirebilirdi. 24 Temmuz 2011 yılında kanser yüzünden bizlere hayata veda etmiştir.
Şu dizelerle son vermek istiyorum;
Yorgunum, kahvem çamur gibi
Batmaya da razıyım, artık beni anla
Yeter ki sen beni
Hiç yazamayacağım bir romanın kollarına atma.
·
172 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
