Zehra, 1894'te Servet-i Fünûn'da tefrika olarak yayımlanmış bir romandır. Aynı zamanda Nabizade Nazım'ın Türk edebiyatındaki ilk natüralist, tezli ve psikolojik roman denemesidir. Eserde kıskançlık duygusunun sebep olduğu felaketler ve 19. yüzyıl sonlarındaki İstanbul hayatı anlatılmıştır. Ayrıca Atatürk Kitaplığı Arşivinde bulunan eski fotoğraflara da kitapta yer verilmiştir. Bu yönden "Can Yayınları'nın" baskısını beğendiğimi söyleyebilirim.
Konusu ise genç bir delikanlı olan Suphi'nin, Zehra adında güzel fakat bir o kadar da kıskanç bir huya sahip olan bir kıza âşık olmasıyla başlar. Sonrasında da bu aşk güzel bir evlilik ile taçlanır. İki sevgili günlerini büyük bir mutlulukla geçirir. Fakat bir zaman sonra Zehra'nın kıskanç davranışları, Suphi için çekilmez bir hâle gelir ve Münire Hanım güzelliği ile herkesin dikkatini çeken Sırrıcemal'i haneye hizmetçi olarak alır.
Ancak bu herkes için büyük bir imtihanın hatta felaketin başlangıcı olur. Öyle ki kötülükler yağmur gibi yağarken Suphi gönlünü Sırrıcemal'e kaptırır. Onunla yeni bir hayat kurmaya karar verir. Bu durumdan çılgına dönen Zehra da intikam almak için yemin ederek kötü bir plan hazırlar.
İlk önce Sırrıcemal'den intikamını alır sonrasında da hafifmeşrep bir Rum kadını olan Urani'yi Suphi'nin başına musallat eder. Olaylar da giderek çirkin bir hâl almaya başlar. Özellikle Suphi kendini bataklığın içinde bulur. Türlü türlü belalara, suçlara bulaşır. Zehra da bundan zalimce bir mutluluk duyar ta ki Münire Hanım'ı görene kadar. Nitekim kederli ruhunda pişmanlıklar bir bir sökün eder ama ne fayda...
Kitap kendi fikrimce bir erkeğin sadakatsizliğinin, zayıflığının kötü sonuçlarını ortaya çıkarırken kadınların da aşk adı altında yalnızca kendilerini ve zengin isteklerini düşündüklerini ortaya çıkarır. Bu bağlamda da hepsinin sonu hüsran olur. Öyledir ki bir akrebin kendini sokup öldürmesi gibi hepsi kendi güzel hayatlarını gönüllü olarak yok ederler...
·
175 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.