Öncelikle söylemeliyim ki kitap çok fazla kültürel öge barındırmakta. Bu yazardan okuduğum ilk kitap olduğu için biraz garipsedim ama okuyan arkadaşlarım bu kadar garipsememişler ve diline alışkınlar. Dili samimi fakat bana göre bu bir aşk hikayesi değil. Tamamen ihanet ile dolu bir hikaye. Keşke Jir ile Kevok'un aşkının masumluğundan devam etseydi öykü. Böyle devam etseydi de içine ihanet, genelev vs. muhabbetleri bitmeden aynı mesaj verilebilirdi. Kevok, samimi bir karakter. Kendini bir anda dağların içerisinde bulmuş. Ürkek, sevimli bir kız. Baz ise karaktersiz, eline silah aldı diye herkese her şeyi yapabileceğini sanan bana kalırsa iğrenç bir karaktere sahip yetim bir çocuk. Birbirlerine aşık olma hikayeleri de bir o kadar iğrenç. Baz ''Kızım, kızım'' dediği kendisinden 20 yaş küçük kıza birdenbire aşık oluyor hatta aşık olmayı geçin direkt arzuluyor. Ki bu kitapta şaşırdığımız bir durum da değil Baz sürekli kadın arzusu peşinde olan bir adam. 20 yaş küçük veyahut 20 yaş büyük ( Mader ) fark etmiyor bu adam için. Kevok da onun kurbanlarından birisi diyebiliriz. Kevok benim gözümde Baz'a hiçbir zaman aşık olmadı. Kalbi hep Jir'de idi. Sadece Baz'ın yanında mecburiyetten durdu ve sonunu geciktirdi. Ölüm hikayeleri de beni hiç üzmedi, sadece Kevok için üzüldüm yani bu hikayede yanan bu aşkının peşinde gözü kör olmuş, sonra da yanında bulunan adamla kalmak zorunda kalmış bu masum kız oldu.
Kitabın olay örgüsüne gelecek olursam, son sayfalara birden fazla olay eklenmiş. İlk sayfalarda betimlemeler oldukça uzatılırken son sayfalara doğru bir olay curcunası ve birçok geriye dönüş mevcut. Bu sebeple son sayfaları okurken çok sıkıldım. En azından bu kadar kötü bir hikayeye daha iyi bir son yazılabilirmiş. Ben pek beğenemedim açıkçası. İyi okumalar! :)
··
151 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.