Aşk ve öbür cinler, her duyduğumda kitabın ismi beni ıssız bir sokak ortasında yalnız başıma yakalanmışım hissi veriyor. O yüzden okumaya karar vermekte zorlandığım bir kitap oldu. Keşke daha önce okusaydım diyemedim çünkü daha önce okusaydım şu an hissettiklerimi hisseder miydim bundan emin değilim. Kitabın isminin bana hissettirdiğini Marquez’in her kitabında olduğu gibi kitabın sonunda anladım. Hissettiğim o duygu savunmasızlıkmış. Aşk insanı nasıl savunmasız bırakır, aşk bir insana neler yapabilir, aşk bir insana neleri sorgulatabilir? Din hiçbir zaman benim güçlü yanım olmadı ama aşk ile bir inancın çatıştığı noktada ne hissedildiğini daha önce yaşadım. İnsana ıssız bir sokak ortasında yalnız başına yakalanmış gibi hissettiriyor. Marquez’e her kitabını okuduğumda teşekkür ediyorum ama bu teşekkürüm ayrı. Bazı hisler sadece tek bir insana özgü değilmiş. Bazen ıssız bir sokak ortasında yalnız başına kalan tek kişinin siz olmadığını bir kitap öğretebiliyormuş. Teşekkürler.
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.