Bu kitabı okumak, merak unsurunun ön planda olduğu güçlü bir senaryosu olan kaliteli bir filmi izlemekle eşdeğer. Çünkü çok beğenip etkisinde kaldığın bir filmin ikinci serisinin gelmesini çok istersin. İşte bende kitabı bitirdiğimde keşke dedim ikinci serisi olsaymış. Sonu içimi öyle burktu ki devamını okuyup bir şeylerin değişmesini çok istedim. Beni öyle derin ve farklı duygular içerisine soktu ki, daha önce kendimi hiç bulmadığım düşüncelere daldırdı diyebilirim. Makar Devuşkin ile gerçekten insan varlığını tanıdım naif hitaplı, düşünceli, fedakar, bencilliği tanımayan, çıkarcılık nedir bilmeyen gerçekten insanlığı öğreten bir karakter. Dostoyevski anlatımı öylesine güçlü ki, benim için bu dünyadan bir Makar Devuşkin Alekseyeviç geldi geçti. Ayrıca beni büyüleyen ve hayrete düşüren bir konu da Dostoyevski’nin ilk eseri olan bu romanının henüz 25 yaşında tamamlaması. Daha çok genç olmasına rağmen bu kadar başarı dolu ve etkileyici bir roman yazması, bu romanın 1846 yılından günümüze onca zaman geçmiş olmasına rağmen hala büyük bir hevesle okunması zaten Dostoyevski’nin başarısını kanıtlamaya yetiyor. Dostoyevski toplumsal içerikli olan bu romanın da diğer çoğu romanında işlediği acıma duygusunu işlemiştir. Dönemin zorluklarını, yoksulluğu, insan ilişkilerindeki olumsuzlukları anlatmıştır. Bütün bu buz gibi ağır toplumsal sıkıntılılara rağmen Makar Alekseyeviç ve Varvara Alekseyevna’nın masumane, insani, sevgi, saygı ve vefa dolu mektuplaşmaları içinizi ısıtmaya yetiyor. Makar Alekseyeviç bir katiptir kendisinden yaşça küçük öksüz olan uzaktan akrabası Varvara Alekseyevna’ya fakirlik çekmesine rağmen hem maddi hem manevi fedakarlıklar yapmaya çalışır. Zaten sözleriyle, hitap şekliyle bile Varvaraya duyduğu sevgiyi okuyucuya derinden hissettiriyor. Ah Makar Alekseyeviç o kadar derinden “Kumrucuğum” diyordun ki her telaffuzumda içimde bir şeyler oluşuyordu ne olursa olsun sadık bir dost olduğunu unutmak mümkün değil.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.