"Önsöz" yerine "İç ses" ile kitabına başlayan Necip Güleçer'den hafta sonuna yakışan bir şiir eşlik etsin günümüze...
"Yirmili yaşların ortasında, en büyük hayali şiirlerini yayınlamak olan Necip'in düşüydü Yelpe... Kırklı yaşlarıma devrik cümleler ve dünyayı değiştireceğine dair saçma fikirler bırakan o şaire bir borcum vardı. Şimdi o hesap kapandı. Geriye gazoz kapaklarının küf tadı, kursağımızda fesleğen kokulu kavuşmalar kaldı...Sanırım solumuzdaki keder bir müddet ikimize de yeter...Hadi çocuk düş peşime...Eylemi cümlenin sonuna almayı alışkanlık haline getirebilirsek, birlikte dünyanın en keyifli romanlarını da yazacağız. Kim bilir, sonra bir Yelpe'nin kanadından çocukluğumuza da bakarız..."
Şimdi Hürriyet
Dolduruyor mevzileri teker teker
Dikenlerini ayıklıyor tellerin
Söverken çekirdeğine merminin
Bastırıyor akça mendilini
Derin sıyrıklarına fikrimin
Hürriyet şimdi...
Şimdi Hürriyet...