Babalarımızın elbet hataları olacak ama bu hataların bir çocuğun hayatındaki etkilerini babasına bir mektup yoluyla anlatan bir oğulu anlatıyor. Bazen yaptıkları hatalar elmaya armut demek kadar basit ve sonradan öğrenilir değişebilecek bir şey olmuyor. Ve yazar da burda ona dikkat çekmiş, yapılan hatanın bıraktığı travmanın nasıl bize işlediğine..
Kitapta özellikle suçlama yapmadan sadece kendi penceresinden bakarak ve diğer kardeşleri hakkında da gözlem yaparak mektubu yazıyor ve babasına masumca serzenişte bulunuyor. Özellikle bazı yerlerde boğazım düğümlenerek okudum, sanki hepimizin belirli bazı şeylere olan serzenişini dile getirmiş gibi kitap.
"Baharın rahiyasından akıp coşan çiçeklerle hatırlıyorum
Lise yıllarımızı!
Kimimize kış, kimimize bahar olup canıyla değen babalarımızı!"
·
22 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.