Annem nereye gittiğini sorduğunda da, elini kaldırıp havada birkaç kere sallayarak uzakları gösterdi. O istikamette dünyanın yarısı, biraz daha gidilirse tamamı vardı tabii; hepimiz gülümsedik bu yüzden, göz ucuyla birbirimize baktık. Babam hiç istifini bozmadı, çizgileri oynamayan dışa kapalı bir yüzle öylece sustu.