Pekâlâ, pek beklediğim gibi bir kitap değildi ama hayatın içinden, duyguların hem yoğun hem de son derece derinden anlatıldığı bir kitaptı.
Benjamin’in Aristo ve Dante kitabını okumuştum, ikisini birden sonra Hayatımın Akılalmaz Mantığı kitabına denk geldim ve bunu da okumalıyım dedim.
Dediğim gibi pek beklediğim gibi değildi, Aristo ve Dante’nin aşkından sonra sanırım gözüm yine bir aşk aradı ama şöyle ucundan gördüğümüz bir yetişkin aşkı dışında çok ara düzeyde kalmış bir lise kitabıydı.
Esasında baya düz bir kitaptı, beklediğimden şey biraz daha olaydı sanırım ama kitap sürekli bir şeyleri sindirmek, kabullenmek üzere yazıldığı için beklediğimi bulamadım.
Bir de bazı mesajlaşma sahneleri… Resmen kahroldum ya, bir kitapta en sevmediğim şey “grşrz” tarzı kısaltmalar görmek. Her ne kadar iki lisenin mesajlaşması da olsa, kısaltma görmeye dayanamıyorum.
Bütün bunları çıkarırsak, duygusal farkındalığı canlandıran oldukça güzel bir kitaptı ama daha başka olabilirdi… Okuduğuma pişman değilim ama Aristo ve Dante kadar da ayılıp bayılmadım… :)
·
203 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.