Bu insan olmanın gereğidir zaten. Ateş düştüğü yeri yakar değil, ateş nereye düşse beni yakar.... toplum olarak insanlıktan cok uzaklaşmış ve birliğimiz çok sarsılmıştı. Bu afet tersine bir dönüşüm başlatır umarım
Ve ağlarken boğazına bir düğüm oturuyor . Yemek yerken yatağına gittiğinde nefesi kesiliyor . Önce haline şükrediyor sonra da ya onlar şuan ne yapıyor diyor. Yine bitip tükenmek bilmeyen düğümlerle yaşıyor. Yüreğinde kocaman bir acıyla