“Bugün anne öldü. Belki de dün, bilmiyorum. Bakımevinden bir telgraf aldım: “Anneniz vefat etti. Cenaze yarın. Saygılar.” Bundan bir şey anlaşılmıyor. Belki dün ölmüştür.”
Bu cümleyle başlayan bir kitap. Cümleyi okuduğumda karakterin çok fazla üzüldüğünü dolayısıyla böyle bir cümle kurduğunu düşünmüştüm. Ancak kitabı bitirdiğimde bir daha asla böyle düşünemedim. Olaylara o kadar kayıtsızki karakterimiz annesinin ölümüne dahi üzülüp umursamıyor.
Hapse atılıp idam edileceğinde bile bir gün elbette ölecektim diyebiliyor.
Kitap çok fazla betimleme içerse de Meursault’ın okunmaya değer bir karakter olduğunu düşünüyorum.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.