Muallim Naci’nin bu kısa ama benim için çok özel ve etkileyici olan anı kitabını gerçek anlamda bir oturuşta okuyup bitirdim.
Tabii şimdi bana soracaksınız, “40 sayfa bile olmayan bir eseri tek oturuşta bitirmek bir marifet mi?” diye. İnanın şu sıralar böyle şeyler benim için büyük bir başarı.
Neyse şimdi asıl mevzuya gelelim. İlk öncelikle birkaç kişiden duyduğum ve aslında bu kitaptan çok bir şey de beklemememe yönelik olan söylentiler yüzünden kitaba düşük bir beklentiyle başladığımı söylemem doğru olur ama kitap benim beklentilerimin de üstünde bir performans sergiledi. Yazar yaklaşık 8 yaşlarına ait olan anılardan oluşan bu kitapta aslında çok erken yaşta kaybettiği babasına dair olan hatıralarına ve özlemine atıfta bulunmuş. Anıları karışık anlatması her ne kadar anlaşılmayı biraz güçleştirse de genel konu hep babasına olan özlemdi ve onla olan anılarıydı. Ayrıca birkaç okul anısında geçen eski hocalara tarz cezalandırma yöntemleri her ne kadar sinirlerimi bozsa da o zamanlar öyle olduğu gerçeği değişmiyor.
Kitabın konusun dışında dediğim gibi anıların karışık olmasının getirdiği anlama güçlüğü çok da büyütülecek bir şey değil. Zaten kitap 40 sayfa olunca bu size batmadan kitap bitmiş olacak.
Her ne kadar ince olsa da okuduğum için çok mutlu olduğum bir kitap oldu.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.