Tam iki sene önce almış olduğum ve okuduğum ilk şiir kitabı. İlk aldığımda bir günde bitireceğimi anladığımdan kitabın yarısındayken bıraktım ve yakın zamanda en baştan tekrar başladım. Mümkün olduğunca kitabı günlere yaymaya çalıştım. Tabi bundaki sebep kitabın bitmemesini istediğimden değildi. Bazı kısımları bağdaştıramadığımda üzerinde durmaya çalıştığımdan ve şiir okumaya heveslendiğim zamanları beklememdendi fakat yine de şiirler beni pek etkilemedi. Çok şiir seven bir insan değilim ama şairlerin ve okuyucuların öznel bir şiir anlayışı olduğunu düşünüyorum bu kitaptaki şiirler bana pek uygun değildi. Yazar rastgele yazmış havası oluştu bende, mısralar arasında anlam olabilir fakat benim pek bağdaştıramadığım kısımlar vardı. Ahmet Arif halkın içinden seslenmiş bizlere bu yüzden az sayılabilecek kadar yörenin dili geçmiş mısralara, bu kısımlar dışında üslup olarak yoran bir dili yok, sade ve anlaşılırdı. Kitabı okumadan önce yazarın siyasi görüşü olduğunu bilmiyordum ama şiirlerinde bu anlaşılıyor genel olarak ağıt, isyan, başkaldırı havası hakim. Tabi bu durum okuyucuyu seçici yapmamalı diye düşünüyorum. Şiirlerinde anlam dolu ve inanılmaz içten kısımlarda vardı hoşuma gidenleri alıntıladım zaten. Bunun dışında beni çok rahatsız eden bir durumdan da bahsetmek istiyorum kitabın sayfaları bomboş. Bir sayfada sadece 5 satırdan oluşan kısımlar var ve genel olarak kitap böyle. Bu durum yazardan mı yoksa yayınevinden mi kaynaklı; farklı şiir kitapları da böyle mi bilmiyorum ama sadece israf olduğunu düşünüyorum. Herkese iyi okumalar diliyorum.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.