Lütuf biz büyük bir acı ya da bunalım içindeyken
ansızın uğrar bize.
Anlamsız ve boş bir hayatın karanlık vadisinde,
öyle amaçsız, yürüyüp giderken,
eliyle koymuş gibi, birden bulur bizi
"Lütuf bazen bu kopuşların,
bu yabancılaşmaların içinde bizi
ait olduğumuz kimselerler
bütünleştirmek için bizi arar bulur,
ve kendini bize gösterir. "