Eğer "iyi ki." cümlesinden çok "keşke." diyen biriyseniz bu kitabı okumanızı tavsiye ederim. "Keşke şöyle yapsaydım, hayatım daha güzel olurdu. Daha zengin, daha ünlü, daha başarılı olurdum..."
Hayatta kalma amacınız kalmadığını düşünün. Annenizi, babanızı, kedinizi kaybetseydiniz, sevgilinizden evlenmek üzereyken ayrılsaydınız, işinizden kovulsaydınız ve tek dayanağınız ağabeyiniz ile de görüşmeseydiniz ne yapardınız?
Nora tüm bu yaşananlar nedeniyle hayata dair umudu kalmamış olan bir kadındır. Tüm bunlar nedeniyle hayatından vazgeçer ve kitabımız burada başlar.
İntihar eden Nora gözünü Gece Yarısı Kütüphanesinde açar. Kütüphanede yüzler, binlerce sonsuz sayıda kitap vardır. Tüm bu kitaplar Nora'nın olası yaşamlarını anlatır. Örneğin sevgilisi ile ayrılmasa nasıl bir hayatı olurdu, babası ölmese nasıl olurdu, ünlü olsa nasıl olurdu? Tüm bu yaşamları bir bir deneyimleyen Nora hiçbir hayatından beklediğini bulamaz. Gerçekte de böyle değil midir zaten. Her zaman daha zengin, daha ünlü, daha başarılı olan hep en mutlu mudur? Yoksa bizi bu düşünceye iten beklentilerimiz midir?
Deneyimlediği, tüm hayatlarda aradığını bulamayan Nora kendi gerçek hayatına dönmek ister ancak dönebilecek midir?
Kitabın fazla abartıldığını düşünenler mevcut ancak bu yine beklentiyle alakalı bence. Ayrıca şunu hepimiz anlamalıyız. Yaşadığımız hayat çok zor olabilir ancak tutunacak bir dal hepimizin var ve onu yakaladığımızda asla bırakmamalıyız. Hepimizin büyüklü küçüklü hataları var ancak hiç biri hata değil. Kütüphanecinin de söylediği gibi "... bazen öğrenmenin tek yolu yaşamaktır."
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.