Ve sonunda serinin son kitabı ile beraber en azından 8 kitaplık olan kısmı( After story vs, onlara girmedim bile) bitirmiş bulunuyorum.
Serinin dinamiği benim için çoğu zaman kitaplar ilerledikçe düştü (5.kitap istisnası hariç) ki bu kitapta da aynı şey oldu diyebilirim. İlk öncelikle her kitapta olduğu gibi ailenin dinamiğine hayranım. Birbirlerine bu kadar bağlı, birbirleriyle eğlenen ve mutlu olan aileler nadir görüyoruz. Bunun dışında Gregory son kardeş olduğu için bu kitapta artık diğer kardeşler isim olarak geçmek dışında hiçbir anlam ifade etmiyor ki bu biraz üzücü çünkü önceki kitaplardan sevdiğim karakterleri tekrar görebilmek benim için güzel bir ayrıntı olurdu.
Şimdi esas oğlan ve kızımızın hikayesine gelelim. Benim için fazla uzatılmıştı diyebilirim. Kitabın ilk bölümündeki uğraşları çok saçma ve can sıkıcıydı. Birini sevmediği biriyle bir araya getirme kısmı yani. İkinci kısımda da kavuştukları zamana kadar geçen kısım çok uzatılmıştı. Ayrıca kitapta geçen varis edinme yolları ile ilgili söylenen bazı kısımlar hiç hoşuma gitmedi.
Ama tabii bir tarihi-aşk kitap klasiği mutlu sonla bitmesidir ve bu kitabımız da mutlu sonla bitti. Eğer olaylar gerçek hayatta geçseydi büyük ihtimalle hikaye 200. sayfada karakterlerin birbirini bir daha görmemek üzere sonsuza kadar ayrılmaları ile biterdi.
Yaklaşık 1 sene önce başladığım Bridgerton seti 8. kitabı ile bir sona kavuşmuş oldu. En sevdiğim kitaplar 2 ve 5. kitaplardı. Fena değil diyebileceğim bir deneyim oldu. Artık darısı after story’de.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.