·312 syf.··Beğendi
···Okunma: 02 Mart 2023 15:56 Gerçekten aşıklara yer yok mu?
Tarık Tufan la “kaybolan” eseriyle tanışmıştık çokça beğenerek okuduğum eserlerden birisi oldu kaybolan. “Aşıklara yer yok” okumuş olduğum ikinci eseri oldu, ummadığımdan daha da farklı, derin duygular içerisinde bıraktı beni. O bitmek tükenmek bilmeyen esrarengiz olaylar, düşünceler, yaşanılanlar. insan gayri ihtiyarı olayları, şahısları benimsiyor. Betimlemeler gerçekten çok sağlam, çok isterdim kelime haznemin kitabı okuduğum zaman hissetmiş olduğum o duyguları izah edecek kadar geniş olmasını ama belkide o duygular tarifsizdi, belkide o Saklıkuyu, o deniz feneri, o kuyu, o yaşanılanlar o şahıslar hepimiz için bambaşka şeyleri ifade ediyordu bilemiyorum.
Yazar da eserinde şöyle bir izahta bulunmuştu “Aslında bir hikâyeyi dinlerken, zihnimiz anlatılan karakterlerden birini seçiyor, biz de hikayenin içine giriyoruz.” Ben Orhan mıydım? Yoksa Feridemi? Yoksa Firdevs mi? Yoksa Ahmet Hilmi mi? Sürekli kendi arayışınız içerisinde olmuş olduğunuz bir kitap. Aslında bizler de hayatımızın bir çok zamanında Orhan gibi aynaları arayıp rüya içerisinde olmak istiyoruz ama hayatın o acı hakikatleri yüzümüze yüzümüze vurup rüyada olmadığımızı bizlere bildiriyor, umarım okuyan herkes için içerisindeki o adını koymadığı duygulara tercüman olur “Aşıklara yer yok” bazen Feride, bazen, Orhan, bazen Ahmet hilmi, belkide bazen kendinizi Firdevs karakterine bürüyeceksiniz…
-kitabı yakın zamanda çok kıymetli bir hocam hediye etti kendisine tekrardan çok teşekkür ediyorum. Hocamın tabiriyle fırından yeni çıkmış taptaze bir eser umarım okuyan herkese şifa olur.
-Hatıraların tümü acı verir; bazıları yaşandığı için, bazıları bir daha asla yaşanmayacağı için.
-Bazen insanın kalbi kırılırken korkunç bir gürültü çıkıyor ve en uzaktakiler bile o gürültüyü duyabiliyor.
-Hiçbirimiz suçlu ya da kurban değiliz, tercihler yapıyoruz ve sonuçlarına katlanıyoruz.
-Başıma gelecekleri bilsem, kaderime razı olur ve orada bırakırdım her şeyi.
-“Biraz yağmur kimseyi incitmez”
-“Âşıklara yer yok! Âşıklar bu dünyada bir yere sığmazlar.”
-Neye, kime inanacağımı şaşırdım.
-Ölmek bütün ağrılarımı dindirecek. Kalp ağrımı. Diğerleri teferruat. Her şey geçiyor. Kalp ağrısı hariç.
-Gitmek, insanın iradesi değil yazgısıdır.
İnsan istediğinde değil ancak zamanı geldiğinde gidebilir.
-“Hayatının mahvediyorsun ve üstelik aklın başında.”
“Gerçekten aşıklara yer yok mu?”