Çok kısa bir kitap ve yazı fontu, sayfa boşlukları açısından metis'in alışılagelmiş düzeninin dışında, daha çok çocuk kitabı gibi görünüyor sayfaları karıştırdığınızda. Günümüz metis yayınları basımıyla 10-12 sayfa tutabilecek bi kitap ama buna rağmen yoruldum okurken. Cümleler parantez içinde ek söylemlerle o kadar sık ve lüzumsuzca detaylandırılmış ki normalini okumak bile anlamakta güçlük yaratıyorken bu durum okuyucu için işleri daha da zorlaştırmış. Nietzsche, Byung Chul ve Cioran'ın eserlerini okuduktan sonra onlar gibi bir eser çıkartmaya çalışmış yazar ve ne yazık ki bunu hiç becerememiş. Bunu fark ettikten sonra çok geçmeden kitabın ortalarında Cioran'ın Çürümenin Kitabı'na yönelik yazıların olduğu bir bölüm de görünce düşüncemde ne kadar haklı olduğumu gördüm.
Birincisi, özgün bir anlatım tarzını felsefi temel ve yaratıcı, farklı bakış açılarıyla sunmak göründüğü kadar basit değil. Nitekim ne anlatım gücünün ne de aktarılan düşüncelerin hiçbir şekilde farklı olmadığını, fark yaratamadığını ve bir etki(ben ne okuyorum nereden aldım bu kitabı düşünceleri dışında) bırakamadığını net bir şekilde anlayabilirsiniz.
İkincisi, bu kadar kısa bir eser yazılıyor ve sayfa, mürekkep israf ediliyorsa gerçekten akılda kalıcı, sorgulayıcı olmaları neticesinde okuyucu düşünmeye zorlaması olması gerektiğini düşünüyorum. En azından gereksiz süsleme ve imgeler yaratmaktan kaçınılabilinirdi veya etkileyici birkaç cümle barındırabilirdi. Gerçekten 2 dakika twitter'da gezsem daha akılda kalıcı şeyler okurdum sanırım. Her cümleyi defalarca okuma sebebim ne demek istiyor diye kelimeler arasında bomboş boğuşmaktı ve bir şans daha vermekti sadece. Düşünmeye teşvik etme veya yeni ufuklar açma gayesini gerçekleştirmek bir yana, tek bir akılda kalıcı cümle veya aforizma dahi yok özetle.
Benim bi kitaba 5 puan vermem için o kitaptan gerçekten nefret etmem gerekiyor ve daha önce hiçbir kitaba 6 bile vermediğimi söylemeliyim, sanırım gayet açık. Yüzlerce kitap okudum ve ilk defa bir kitaba bu puanı veriyorum. Yine ilk defa birinci sayfadan itibaren bi kitabı zaman kaybı olarak gördüm ve evet, yazar bunu her sayfaya ortalama 70-80 kelime serpiştirme becerisiyle ve sadece (sözde)58 sayfa ile başardı.