Emma içimizdeki doyumsuzlukları, memnuniyetsizlikleri eyleme dökmüş ve en günahsız olanimizdan bir taş atılmasını bekleyen bir karakter benim gözümde. Babasını iyileştiren dul Charles ile kendisine danışılmadan babasının dayatmasi ile ile bir evliliğe belki de kıyametine sürüklendi. Doktor Charles hem işinde hem ikili ilişkilerinde sorun yaşayan bunun yanında Emma'yı çok sevse bile onun bahçesine kara bulutları ittirwn bir koca oldu. Asla fiziksel eziyet degildi bu kara bulutlar manevi eksiklikleri ilgisizliği sevme beceriksizligi ve esasında iletişim eksikliğiydi özetle YETERSİZLİĞİYDİ bence. Emma ne müziğe ne sanata bakar olmuştu. Monoton hayat tak etmişti. Baba olacağını öğrenen Charles, ne Emma'nın mutsuzluğunu görebilecek kadar bilinçli ne de Emma'nın pişman olup onu başkalarıyla aldatmasinı fark edecek kadar AKILLIYDI.
Leon ve Emma faslı başlamıstı. Aynı ortamda bulunan bu çift Emma'nın sıcak sokuluslari ve Leon'dan siirler sozler duyma arzusuyla ateşlenmisti. Emma şimşek parıltıları ile aşkı isteyen bir karakterdi Charles bulut bile değildi. Dışarıdan merhametli, nezaket sahibi, vicdanlı görünen Emma içinde yanlış evlilikten doğan, mutsuzluktan beslenip büyüyen genç öfkeler, inatlar, yasağa meyiller taşıyordu. Emma Leon'a vuruldu. "Îffetli olmalıyım" ideolojisiyle biraz uzaklasmak istedi lakin ruhunu saran isteklere pranga vurmasının mümkünatı yoktu. Ne "iffetli" olmak ne de ayıp yasak günah üçgeninde kaybolmak ona göre değildi. Charles'ın Emma'nın mutsuzluğunu dahi fark etmemesi Emma icin son damlaydı bu adam icin ciceklerini solduramazdı ömrünün direksiyonunu ucuruma deviremezdi. Leon egitimi icin uzaklaştı Emma umutsuz kaldı daha da acı günlere düştü derken Rodolph geldi tam bir şehvet abidesi tek gayesi Emma'nin eti. Emma'nın umutları ve aşkı Rodolph'ün yatagi tarafından sünger gibi emilmişti. Charles'ın başarısız ameliyatı Emma'yı bezdirdi ve Rodolph'e tüm yatırımları yaptı pahalı hediyeler falan aldı borca girdi. Artık keyif ve mutluluğu icin ruhunun zincirlerini taşla ezmişti. Emma hayasızca sunuyordu kendisini, alıp cikarmaları icin bu dehlizlerden. Rodolp ise Emma ile kaçamazdi onun ve çocuğunun sorumluluğu ağır bir yüktü Emma sadece zevkti onun için tadına doyulmaz bir zevk... Emma bir bedendi ısıra ısıra daha da acıktığı bir beden. Leon döndü Emma borc bataklığına savruldu Charles'in haberi yine yok... Leon'da artık Emma'nin etinden bir parca almak istiyordu Emma da ona yine pahalı hediyeler sunup otellerde kaliyordu aradığı zevki buldugunu sanmıştı ama bunlardan da memnuniyetsizligi cok uzun sürmemişti. Emma yeryüzündeki her bir insana kırılmış kadar umutsuz bir karakterdi. Bir avuç zehir ona, bu umutsuzlugu sunan insanlarla örülü duvarlardan kanat olup çıkarmaya yetecekti. Bize de onu sorgulama yargılama aşağılama iznini vermeyi unutmadı. Evet benmerkezci duygularının, hayallerinin, sehvetin peşinden koşarken hayatın acımasız çelmesiyle afallayan ve bir daha doğrulamayan bir karakterdi Emma. İnsan önce kendisini tanımalı şehveti, sevgiyi, merhameti sadece tek bir varlıktan alabilir miyim ve ona bunları sunabilir miyim? Bence evliliğe veya birliktelige baslamadan sorulması ve üzerinde uzunca düşünülmesi gereken en kıymetli nokta bu. Evet Emma'ya bu imkanlar sunulmadı ama Emma gibi savrulmamak için insanlar bunları sorgulamalı. Flaubert bence harikulade bir eseri kaleme almış, zaman zaman bize derin nefesler aldırsa bile karakterleri ince ince işlemiş ve birliktelikler icin önemli dersler vermistir.4- 5 yılda bitirmişti diye biliyorum bu eseri, Fransız hükümeti eyvah din-ahlak-namus elden gitti deyip Flaubert'i mahkemeye çıkartacak kadar etki yaratan bir eser bu. Boveryzim diye bir akım sunuluyor piyasaya "memnuniyetsizlik, tatminsizlik, doyumsuzluk" anlamlarında bir de bir yerde duyduguma göre Aşk-ı Memnu eseri için de feyzalınmışti Madame Bovary.