Elime aldığım kitabı bitiremediğim, okusam da anlamadığım, okuma yaparken zihnimin farklı yerlerde gezindiği bir dönemde okudum kısa biyografiyi. Kadın mücadelesi üzerine, hala yaşamakta olduğumuz ayrımcalıklar üzerine yazmak istemiyorum çünkü hepimizin bildiği, herbir hemcinsimin hayatında baş etmeye çalıştığı, karşılaştığı problemler bunlar ve sözde kalması bazı şeyleri alıştırıp ‘yapacak bir şey yok’ yorumu yapmaya itiyor bizleri diye düşünüyorum.
Beni düşündüren şey; inandığına karşı etrafa kafa tutmak, ucunda ölüm olduğu halde ve ölüme ramak kala bile. Bir şeyi savunmamda, yanımda beni destekleyen insanların bulunması etkilidir mesela bende. Bunun önemi üzerine düşündüm. Haklı olduğun bir durumda yalnız olduğun için susmak, göz yummak ve düzenin devam etmesi mesela. Bence imrenilesi bi cesaret taşıyor Olympe de Gouges gibi insanlar, hayran oluyorum…