Oscar Wilde kendi kitabı için “Basil Hallward, olduğumu sandığım kişidir. Lord Henry, insanların ben olduğumu sandığı kişidir. Dorian ise belki başka çağda benim olmak istediğim kişidir.” diyor. Öyle etkileyici bir kitap ki hem dönemini eleştirmesi bakımından hem de Dorian üstünden verdiği cinsel yönelimi ile alakalı verdiği mesaj ile mücadelesini gösteriyor Oscar Wilde.
Dorian narşist bir karakter olarak karşımıza çıkıyor. Ressam Basil’in portresini yapmasıyla kendine olan beğenmişliği, kibri daha çok ortaya çıkıyor, hayran kalıyor kendine. Basil Dorian Gray’e karşı hisleri olan biridir. Tabloyu gören Lord Henry’nin iltifatları ile kibrine yenilen Dorian isyan ederek “hep genç kalsam da tablodaki ben yaşlansa” diyerek kitapta belirttiği gibi “güzelliğini kaybetmez ama ruhunu şeytana satar…”
Portreyi eve götürdüğünde fark eder ki portresinde değişimler başlar. Genç hali değişmez, yaşlanır ama o görünüşüyle, duruşuyla, konuşmasıyla herkesi kendine hayran bırakan eski Dorian gider ve yıllar geçtikçe kendisinden kaçınılır bir adam haline gelir. Görüntüsü aynı olsa da ruhunu şeytana satması ona kötü şeyler yaptırır.
Lord Henry karakteri kitapta çok ilgi çekici, Dorian ya da ressam Basil ile yaptığı konuşmalar galiba hep içimizde olupta söyleyemediğimiz, yanlış da olsa günah da olsa hep içimizdeki hedonist kişiliği ortaya çıkaran bir karakter. Alıntı yazılacaksa onun her bir sözü gerçekten etkileyici alıntı olurdu.
Keyifli okumalar dilerim
·
360 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.