Romanın kahramanı Firdevs adam öldürmekten idama mahkûm edilmiştir. Cezaevine girene kadar ki dramatik hayatını doktor ve yazar olan El Saddavi’ye anlatmasıyla başlar ve gelişir. Firdevs küçük yaşta ailesini kaybettikten sonra açlık ve tecavüzle tanışır, sonunda bir fahişe olarak yaşamaya devam eder, olaylar geliştikçe kıskaca girer ve kendisini sonunda bir cezaevinde idam mahkûmu olarak bulur. Çaresiz, umutsuz, ölümle yaşam arasında bir noktada. Kitabı okurken bu hikâyenin öznesinin sadece Firdevs olmadığını ve bu hikâyenin sadece Mısır’da yaşanmadığını biliyorsunuz. Milyonlarca kadının umutsuz ve çaresiz bir şekilde ölümle yaşam arasındaki sıfır noktasında beklediğini de. Sonunda kitabın sadece sayfaları bitiyor ama ne yazık ki biz kadınların normalleştirilen hikâyeleri bitmiyor. Romanın gerçek olduğunu düşününce de aslında yıllar değişse de kadınların yaşamış olduğu çaresizliğinin hiç değişmediğini ne yazık ki bir kere daha görüyoruz ve en çok da insana bu dokunuyor. Ama biz yine de Firdevs’in korkusuzluğunu ve şu cümlelerini aktarmaktan geri kalmayalım:
“Geçmişimde, çocukluğumda kayda değer bir şey yoktu; ne aşk ne de başka bir şey. Bu yüzden benim söylediğim her şey gelecekle ilgiliydi. Çünkü gelecek, istediğim renklerle boyamak üzere hâlâ benimdi. Özgürce karar vermek, istersem değiştirmek üzere hâlâ benim."
İyi okumalar..
·
44 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.