Hakan Günday zımparayla çalışıp ahşabı düzelttikten sonra tozunu süpürmeyen marangoz gibi, 40. Şınav çektikten sonra kaslarımın daha fazlasına izin vermeyeceğini bildiği halde tekrar 1 diye bağırarak başa dönen komutan gibi, ruhumun temelindeki çatlakların arasına önce çimento döküp sonra balyoz darbesi indiren bir inşaatçı gibi!
Azil, yazarın, Kinyas ve Kayra' dan sonra okuduğum ikinci kitabı. İlk okuduğumda 20 li yaşların sonundaydım neden bilmiyorum ama ikinci kez okumak istedim. Azil: intihar etmek istediği için annesiyle babası üzülmesin diye önce onları öldürmeyi düşünen, saymaya sıfırdan başlayan, spor ayakkabılarının yerini bilmediği için bir kadını öldürmekte beis görmeyen bir delimi? Kendisiyle nefret yada sevgi ilişkisi kurulamayan, kendisini bu iki duygunun çok dışında tutabilen, kitap içinde iki kitap yazan, peygamberliğini ilan etse gayet rahat mürit toplayabilecek bir dahi mi?
"Milyonlarca olasılıktan, sadece biri gerçektir. Milyonlarca doğumdan sadece biri Asil'dir. Milyonlarca Asil'de sadce biri Yahya'dır. Milyonlarca görevliden, sadece biri, görevi yerine getirir. Milyonlarca dölden, sadece biri kutsaldır.
İnsanlık tarihi, kutsal olanı anlatır. İnsanlık tarihi, doğurtanları anlatır. Tarih, insanlık rahmine düşmüş peygamberleri anlatır. Azledilenlerin tarihini anlatan da, Asil'in hayatıdır. Çünkü hepsinin laneti aynıdır: Düşünmek. Çünkü hepsinin alınyazısı aynıdır: Düşünüyorum, öyleyse, varlığımı yok edebilirim."
·
1 +1'leme
·220 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.