Bir derdi varmış gibi duran, büyük sözler, içli ve derin hikayeler anlatacakmışcasına havalı görünen kitaplar vardır. Okumaya girişip de sayfalar arasında yol aldıkça o havalı duruşun, o harikulade kapak tasarımının içerisinde edebiyata, estetiğe dair pek bir şey bulamazsınız. Sözü lüzumundan fazla uzatmanın bir anlamı yok; Luca Negri'nin Yolgezer yayınlarınca Türkçe'de Karşı İstihbarat adıyla yayınlanan kitabında güzelliğe dair birşey varsa o da kapağıdır. Hikaye doğrusallıktan yoksun, işin gerçeği ortada bir hikâye yok desek abartmış olmayız. Bir çizgi roman tutkunu olmama rağmen okumayı güç bela bitirdim. Son sayfayı çevirip kitabı kapattığımda bir şeyler okumanın dimağda bıraktığı o tadı alamadım. Karşı İstihbarat, aynı sayfada bir mekan ve konudan başka yer ve zamana zıplayan diyalog ve çizimler nedeniyle bütünlükten, zaman, mekan ve anlatıyı birbirine bağlama gücünden ve bir final, bir son kurgulama becerisinden tümüyle yoksun. Şimdiye dek bir kitaba/ çizgi romana verdiğim en düşük puanı verdim: 4 ( dört). Başka bir okur da çıkıp "verdiğin puan fazla" derse haksızsın demem.
·
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.