Akıcı bir kitaptı tek oturuşta bitti. aslında ben kitabı tam bi bütün sanıyordum farklı hikayelerde olsa sonunda bağlanacakmış gibi. bu yüzden ayrı ayrı hikayeler değerlendirilmeli bence.
ilk hikaye Lyon'da düğün; bu kısımda ölümde de olsa beraber olmak isteyen çok aşık bir çift öldürülmeden önce yine oradaki mahkumlardan biri olan bir eski bir papaz tarafından idam edilmeden bir gün önce zindanda nikahlarını kıymasını anlatıyor. burada diğer mahkumların bile kendi acısını unutup nikaha saygı duymaları o gece için çifte iki odadan birini verip kalan mahkumların tamamı bir odaya sıkışması fln yarın öleceklerini bilseler bile anlayış göstermeleri çok özeldi bence ama bu hikayede ilgimi çeken bi cümle vardı; "yaşamda ve ölümde" bunu gelinle damat nikah sırasında birbirine söz verirken söylüyorlardı. niye bilmiyorum ama çok hoşuma gitmişti okuduğumda.
ikinci hikayede aşkla ilgili, burada ben ilk hikayenin devamı sanıyordum. hikaye gençlik aşkıyla yıllar sonra karşılaşan bir çifti anlatıyor. kadın evlenmiş. adam hala seviyormuş gibi hissettim ama kadın huzuru mücevherleri şöhreti daha çok seviyor. şöyle bir konuşma vardı; "Peki aşk ne olacak?
kadın bunu duydu. dudaklarına hafif bir gülümseme geldi. O uzak dünyaya beraberinde götürdüğün bütün idealler seninle mi? hepsi tek parça halinde mi yoksa bağzıları kuruyup öldü mü? içinden zorla koparılıp çamura atılmadılar mı, sahiplerini taşıyan binlerce arabanın tekerlekleri altında ezilip ölmediler mi? yoksa hiçbirini kaybetmedin mi?" burdan sonra adam elveda deyip gidiyor ilk hikayeden sonra bu biraz nankörce geldi.
üçüncü hikaye; "kar içinde" koca bir yahudi köyünün alman askerlerden kaçarken donarak ölmesini anlatıyor. burda tüm duygular çok iyi betimlenmiş. aslında genel olarak kitapta betimleme olayın önüne geçmiş sanki birçok yerde bu biraz sıkıyordu okuyunca ama bu bölümdeki tam yerindeydi bence.
dördüncü ve son hikaye; " Leporella" bu hikayede başrol kadın beni çok gerdi birçok yönden. ilk başlarda- handa çalıştığı sıralar- çok dikkat çeken bir şey yoktu. paragözde olsa kadın gerçekten çalışıp kazanıyordu. Ama Barones'in evinde çalışmaya başladıktan daha doğrusu o sayım zamanı Barones'le daha önce karşılaştığını öğrendikten sonra kadının gerçekten(kitapta da anlatıldığı gibi) tamamen hayvansı düşünce ve hareketlerden ve adamı gerçekten rahatsız etse de karısının ölümünden sorumlu olması-sırf Barones için öldürdü- okurken içim ürperdi. kadın sanki git deyince gitmez gibi geliyordu aslında ama kovulduğunu duyduktan sonra adama beni kovacağınızı söylemişsiniz demesi aynı zamanda üzdü de. ve evden gittikten sonra bi köprüden atlayıp intihar etmesi de...
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.