Kitap ve karakterler tam olarak nasıl yorumlanır bilemiyorum. Spesifik bir olay örgüsü olmadan karakterlerin varoluşsal sancılarına oldukça sıradan ve minimalist bir bakış aslında Salinger'in yaptığı. Franny ve Zooey var olan birçok şeyden nefret ederken sevginin kaçınılmaz bağıyla birbirlerine bağlanmış gibiler. Çavdar Tarlasındaki Çocuklar'ın aksine 2 farklı karakter üzerinden ilerleyen bu varoluş sancısı açıkçası beni kendine epey bir fransız bıraktı. Yer yer kopmakla birlikte karakterlerle birleşemedim. 3lü arkadaş grubundaki 3. gibi hissettim. Bir de tamamen öznel bir taraftan, karakterlerin "karakterleri" benim pek ilgimi çekmedi.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.