İsminin dikkatimi çekmesi üzerine aldığım bir kitap oldu.
Okuduktan sonra da iyi ki almışım dedim. Sayfa sayısı az olsa da içeriği fazlasıyla doyurucu.
Eser beş kısa hikâyeden oluşuyor.
İlk hikayede ana karakterler ölüm döşeğinde yatan Kont ve onu hiç düşünmeyen hatta cenazesine katılmayıp şezlonga uzanan eşi Kontes.
İkinci hikayede bu kez ölüm döşeğinde olan bir anne var. Bu kez de ana karakterler annenin mirasını paylaşmak için dört gözle bekleyen evlatları.
Üçüncü hikayede ise eşinin ölümü sebebiyle dükkanın bir günlük kapalı kalmasına üzülen bir koca.
Dördüncü ve beşinci hikayede de yine aynı şekilde ölüm konu alınıyor. Kimisinde karakterler çok zengin kimisinde ise çocuğuna ilaç alamayacak kadar fakir anne ve baba.
Zengin kuş tüyü yatakta ölüyor, fakir ince bir minder üzerinde. Kişiler, şartlar, zamanlar değişse de tek bir gerçek var o da ölümün herkesin kapısını çaldığı...
Kitabı bitirdikten sonra şu söz geldi aklıma "Vefatından sonra insanların seni ne kadar çabuk unutacaklarını bilseydin, kesinlikle hayatını Allah'tan başkasını razı etmek için yaşamazdın".
Yeni kitabında görüşmek üzere Emile Zola. Kalemine sağlık!
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.