Günahsız ve hiç kimsenin hayatına dokunmadan yaşamak mümkün müdür? Eylemsizliğin içinde barındırdığı ve farkında olmasak da sırtımıza yuva edinen sorumluluk, kardeşinin ölü gözlerini gördüğünden bu yana göğsünde çakılı kalmış ve kaçınılmaz olmuştu Virata için. Evvela bir savaşçı ardından bir yargıç daha sonra bir bilge ve en sonunda yalnız bir adam olarak hayatın en gerçek en sade ve en günahsız halini arayan Virata, bulabildi mi akıp giden zamanın içinde aradığını? Mühim olanın bulmak değil arayış içinde olmak ve uyandığı her yeni güne farklı düşünen bir insan olarak uyanmak olduğunu gözler önüne seriyordu aslında onun yolculuğu. Hayatta da bu böyle değil miydi zaten. Varmak değil varmaya çalışmaktı hayat. Bir günü bir diğeriyle aynı olan insan tek gün yaşamış sayılmaz mıydı? Üzerine yüklenen "bir başkasına zarar vermemeli ve günahsız olmalıyım" hissini ölünceye dek atamayan bu adam arayışı ile kaç bin hayata dokundu haberi olmadan. Ölümden kaçamadığımız gibi hayatın akışından ve bilmeden sebep olduğumuz şeylerden de kaçamayacağımızı ve barındırdığı yoğun duyguları eğitebilmek için sürekli bir yolculuk halinde olmamız gerektiğini gözler önüne bir tepsi misali seren Virata'nın çarpıcı hikâyesi..
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.